“Kitob dunyosi” –
маънавий-маърифий, ижтимоий-сиёсий газета.
2012 йил 26 январда қайта рўйхатдан ўтган.

Муассис:
“Tafakkur bulog‘i” масъулияти чекланган жамияти

Барча ҳуқуқлар қонунлар билан ҳимояланган. Сайт маълумотларидан фойдаланилганда манба кўрсатилиши шарт.

  • Рукн: Назм
  • 51 марта кўрилган.

ЖИЗЗАХИМ

Асрор МЎМИН

           1

Жиззахимга қасида ёзсам,

Тарихини мунчоқдай тизсам.

Сангзорининг қирғоқларида,

Зоминининг қир-тоғларида,

Яшагандир меҳнаткаш аждод,

Ва ўлкада қайнаган ҳаёт.

Бунга гувоҳ қуёш соати,

Тошлардаги жонзот сурати.

Яшнаб борган жаннатий макон,

Номи бўлган тилларда достон.

Бу қадимий Сўғдиёнадир,

Донг таратган Уструшонадир.

Фарзандлари ўрганган ҳунар,

Ҳунарлилар бор ўлка унар.

Улар юртни айлаган обод,

Бунжикатни этишган бунёд.

Ошган сари элнинг севинчи,

Ғанимларнинг бузилган тинчи.

Искандар ҳам гердайиб келган,

Мардларингдан тарсаки еган.

Бир ёндан Чин, бир ёндан араб,

От солишган Бунжикат тараф.

Ёв йўлига ботирлар қалқон,

Сарҳадларинг сақлаган омон.

Аммо тиним билмас чархфалак,

Элинг қурган мустаҳкам Дизак.

Шундай теран тарихинг сенинг,

Жондан азиз Жиззахим менинг.

 

           2

Ипак йўлнинг авж жойи бўлган,

Савдогарга бозори тўлган.

Шиблийлари куйлаган шонин,

Зоминийлар таратган донғин.

Йўлларидан ўтган шоҳ, сайёҳ,

Тоғ-тошлари баридан огоҳ.

Бунда Темур бобом изи бор,

Улуғбекнинг ҳикмат сўзи бор.

Бобур ором олиб бир нафас,

Узумига қилгандир ҳавас.

Ундан кейин ўтган қанча хон,

Боғларингни этишди пайҳон.

Шимол ёқдан бошланди юриш,

Сўнг бошингдан кетмади ташвиш.

Кўтарсанг ҳам катта қўзғолон,

Ҳолинг бўлди ёмондан ёмон.

Синовлардан ўтди бардошинг,

Ташламадинг бировга лошинг.

Кеча-кундуз ишлаб далада,

Иззат кўрмай, қолдинг жалада.

Адибларга бўлса ҳам сарбон,

Яёв кезди устоз Олимжон.

Сутдай ҳалол тишлаган нони,

Лекин айбдор ҳатто деҳқони.

Туҳмат сели этолмади ғарқ,

Шарафини сақлай олди халқ.

Умид бўлди йўлдошинг сенинг,

Жондан азиз Жиззахим менинг.

 

           3

Кўкка етди ниҳоят ёҳу,

Ширин тушдай ушалди орзу.

Ўзбекистон бўлди ҳур давлат,

Жиззах эса унга вилоят.

Андижондан Нукусга қадар,

Ўн уч бирлик бўлди биродар.

Азим Тошкент уларга пойтахт,

Топди доно эгасини тахт.

Форишидан то Янгиобод

Хушхабардан яйрадилар шод.

Энди гуллаб яшнар боғ-роғи,

Қайнар барча Маржонбулоғи.

Қайтди юртим тоза ҳавоси,

Гул ифори, булбул навоси.

Қишлоқларга етди истиқлол,

Шаҳар каби очмоқда жамол.

Кўркам ҳар бир таълим биноси,

Таралмоқда билим зиёси.

Бахтни куйлар янги Олимжон,

Жўр бўлади янги Орифхон.

Шундай ўлкам доим бор бўлсин,

Унга зафар доим ёр бўлсин.

Доим бўлсин йўллари равон,

Шавкатидан лол қолсин жаҳон.

Ойдай ёруғ пешонанг сенинг,

Жондан азиз Жиззахим менинг.