“Kitob dunyosi” –
маънавий-маърифий, ижтимоий-сиёсий газета.
2012 йил 26 январда қайта рўйхатдан ўтган.

Муассис:
“Tafakkur bulog‘i” масъулияти чекланган жамияти

Барча ҳуқуқлар қонунлар билан ҳимояланган. Сайт маълумотларидан фойдаланилганда манба кўрсатилиши шарт.

  • Рукн: Назм
  • 387 марта кўрилган.

ЎСТИР ХУДО ДЕГАН ШУ МАМЛАКАТНИ!

Ҳалима ХУДОЙБЕРДИЕВА, 
Ўзбекистон Халқ шоири
 
ЎСТИР ХУДО ДЕГАН ШУ МАМЛАКАТНИ!
 
СЕН ЎЛМА ФАҚАТ! 
Чида, тўкилмагин, оз қолди йўлим, 
Бу ёзганим балки, Сенга сўнгги хат — 
Сени мен топаман, топмайди ўлим, 
Сен ўлма фақат! 
 
Гарчанд қуш, чечаклар кетди терс томон, 
Бизнинг шаън боғларда қўпди қиёмат. 
Биз қиёматдан-да чиққаймиз омон, 
Сен ўлма фақат! 
 
Гарчанд юрагим ўт, билагим бардам, 
Ғамнинг тойларини тахладим қат-қат. 
Лоладай кетгайман қайғузорлардан, 
Сен ўлма фақат! 
 
Ўқдай тик йўлларни қарс бурганимда, 
Ўқ томир дарз кетар, оғриқ билмас ҳад! 
Фақат, Сени топай мен борганимда 
Сен ўлма фақат!
1996
 
ЎСТИР ХУДО ДЕГАН ШУ МАМЛАКАТНИ! 
Силкингин, Ўзингда бир наъра уйғот. 
Силкинсин ҳар томир, ҳар зарра, уйғот! 
Ўзингни ҳар куни беш карра уйғот, 
Жисму жонни уйғот, Уйғот ниятни! 
Бирман деб чекинма. Оллоҳ минг қилгай, 
Тор нажот йўлидан қўрқма, кенг қилгай, 
Ерсан, у кўтаргай, кўкка тенг қилгай, 
Тик тизларга ўзи бергай қувватни! 
Мозийдан тилсим шарҳ, хомалар келар, 
Тўфонда адашган кемалар келар, 
Эзилган, тўзғиган номалар келар, 
Ўзинг тиклагайсан бу сирли хатни. 
Жазм эт, сарбадорлик кулоҳини кий, 
Билмайсан, қонингда қанча сир, ваҳий, 
Қонингда қичқирар қанчалаб доҳий, 
Уйғотмоқлик учун одамиятни! 
Сен эй, мизғиб, мудраб бораётган дўст, 
У қонлар жисмингни қилгайлар тўс-тўс, 
Ҳар лаҳзада уйғон! Ҳар лаҳзада ўс! 
Ўстир Худо деган шу мамлакатни! 
1997
 
ВАТАН ЖИМ ТУРАДИ
Ватан жим туради, аммо у ҳақда
Тоғдан тушиб келган тош сўз айтади.
Бир садолар келар жим-жим куртакдан,
Осмондан келган қуёш сўз айтади.
 
Ватан жим туради, байроғи ёниб
Бошидаги туғи айтади сўзни.
Мозийлардан келиб — чир-чир айланиб,
Момомнинг урчуғи айтади сўзни.
 
Ватан жим туради. Саболарининг
Найларга қўшилиб бўзлари кўпдир.
Саратон. Даштдаги боболаримнинг
Пастак чайлаларин сўзлари кўпдир.
Ватан жим туради…
 
* * * 
Фақат омад камдан-кам жуда, 
Юрамиз биз топиб, йўқотиб. 
Гоҳо ясоғлиқ от устида, 
Гоҳ пиёда, чангларга ботиб. 
 
Яшилланар умр дарахтимиз, 
Сарғаяр ҳам бевақт ёғса қор. 
Шундай, гоҳо тожу тахтлимиз, 
Гоҳ кечириб бўлмас гуноҳкор. 
 
Изҳори дил қиладир қушлар, 
Биз уларни этмасмиз писанд. 
Овунтирар бизларни тушлар, 
Оҳ, у тушлар гоҳ берадир панд. 
 
Гоҳ қип-қизил гулларга кўмиб, 
Бир олам бахт йўллайдир олам. 
Сипқорармиз кўзимиз юмиб 
Зардоб тўла қадаҳларни ҳам. 
 
Гоҳ кулиб, гоҳ қўл силтаб, куйиб 
Ўтказармиз бунинг барини. 
Ҳаётнинг шан марҳамати-ю 
Рутубатли алдоқларини. 
 
Оқарганда сочлар эслаймиз 
Сархуш баҳор, куз ўтганини. 
Кимларнидир рад этганмиз биз, 
Кимлар бизни рад этганини.
1967
 
БИР СЕН ЭМАС... 
Бир сен эмас, ё бир мен эмас 
Ишқ майини ичмоқни ҳавас 
Қилган, ичиб бўлган шўху маст, 
Сўнг тахири чиққач, деган «бас», 
Бир сен эмас, ё бир мен эмас. 
 
Суюмлидир қизлар барибир — 
Тош қалбларни ёққан, ийдирган, 
Гарчанд кўпни суйган, суйдирган, 
Кимларнидир доғда куйдирган — 
Суюмлидир қизлар барибир. 
 
Йигитда ҳам эмас ҳамма айб, 
Шўх нигоҳлар тузоқ солган дам. 
Сирли бахтдан кўзда шавқу нам, 
Пайти келиб у бахт бўлса кам,
Йигитда ҳам эмас ҳамма айб. 
 
Ишқ ҳақида оҳ-воҳ қилма, бас, 
Севган бир сен, ё бир мен эмас...
1970
 
* * * 
Сени кимлар қилмайди талаш, 
Кимлар юрмас ортингдан дайдиб, 
У кўп кўрган меҳр, эркалаш — 
Бошқаларга насиб бўлсайди.
 
Бор гап шунда, ўзгалар сени 
Ардоқлашга топмайди имкон. 
У ҳаттоки сезмас ҳиссингни — 
Интиқ қалбга тўлдирадир қон. 
 
Шу қон билан яшайсан бесўз — 
Умидингдан кутиб тантана. 
Ўнгда кўрмай хира тортар кўз — 
Тушда кўриб шодмонсан яна. 
 
Умр ўтмоқда шу хил фараҳсиз — 
У ўзига кўрмас сени эп. 
Бирни ўйлаб яшарсан бахтсиз, 
Мингта бахтсиз яшар сени деб.
1972
 
* * * 
Билмам, адашдимми ё тўғри қилдим, 
Бағрингга япроқдай тўкилдим. 
Аслида бу байтни мен ёзганим йўқ, 
Менинг умрим — мўлжал сари кетган ўқ. 
 
Вақтида келдим ё бевақт, анча кеч, 
Афсус айтганимни эшитмадим ҳеч. 
Бўлмасни бўлдиргум деб қиламан қасд, 
Мен яшаш сурурин шундай деб билдим. 
 
Аросат, бу сатр меники эмас: 
«Билмам, адашдимми ё тўғри қилдим». 
Камон эгилди-ю отди — учяпман, 
Йўқ, иккиланиш ё бир сўз айтиш йўқ. 
Майли, шароб ёки зардоб ичяпман, 
Мен отилган ўқман, ўқда — қайтиш йўқ.
1984
 
БУ УЙЛАР 
Бу уйлар уй эмас, бирдай тўлишиб 
Яшайверсанг, бир бор сўлиб чиқмасанг. 
Бу майдон майдонмас, ҳар куни тушиб, 
Юз тирилиб, юз бор ўлиб чиқмасанг. 
 
Эй шоир, яшаш-ку тинмас кураш, жанг, 
Майли, тинма, иқбол берсин, гурулла. 
Навоийда минг дард, бирин айтмасанг, 
Сен бу шоирлигинг хашакка пулла. 
 
Йигит, мен билмайман, сенда қанча зарб, 
Аммо содиқ эрсанг халқдай даҳога, 
Илтижо қиламан, бошланаркан ҳарб, 
Ҳеч йўқса айлангин Бобур Мирзога!
 
Гарчанд бугун суймоқ, куймоқ дарди кам, 
Ё Раб, эртага ҳам тўлиб ўтмаса, 
Бу дунёда йўқ денг Ҳалимани ҳам 
Камида Нодира бўлиб ўтмаса. 
Бу уйлар уй эмас...
1984
 
ТОМОҚ ҚИРИШИ
Ота келганини доим қишу ёз
Томоқ қиришидан билар эдилар.
Бола-ю катталар чиқарди пешвоз,
Барсдай юришидан билар эдилар.
 
Энди у йўлбарс йўқ, тортмасдан сергак
Бемалол ўтирар, уйда аёл — ой.
Эркак шундай бўлса, келганда эрка,
Аёл типирчилаб топмай қолса жой.
 
Бу аёл олдинам бемалол эди,
Уддалай олмади эрга шамликни.
Қабул қилолмади эркакнинг диди
Аёлдаги бу тур хотиржамликни.
 
Аёл энди ҳушёр, қулоғи овда
Йиғлаб эслар эрин ҳар бир киришин
Энди тушларини қилар безовта
Шовқин. Ва эркакнинг томоқ қириши.