“Kitob dunyosi” –
маънавий-маърифий, ижтимоий-сиёсий газета.
2012 йил 26 январда қайта рўйхатдан ўтган.

Муассис:
“Tafakkur bulog‘i” масъулияти чекланган жамияти

Барча ҳуқуқлар қонунлар билан ҳимояланган. Сайт маълумотларидан фойдаланилганда манба кўрсатилиши шарт.

Ҳовуч-ҳовуч кумуш парчалар

Марина ЦВЕТАЕВА

* * *

Яхшики, мен сабаб ғамнок эмассиз,

Яхшики, сиз сабаб эмасман ғамнок.

Хайрият, ҳеч қачон шу ер курраси

Бахтдан гир айланиб учмади бебок.

 

Хурсандман, кулгуга қолсам-да ўзим –

Бебошман – сўзлар-ла ўйнамам енгил,

Ҳислар тўлқинидан қизармас юзим

Енгингизга тегиб кетаркан енгим.

 

Менга хуш ёқади: кўзим ўнгида

Ўзгани қучасиз, бемалол, хурсанд.

Ёнгин деб дўзахда, қилмассиз гина

Мен ҳам бировга-да бўсалар берсам.

 

Ва нозик исмимни на кундуз, кеча

Ёдга олмагайсиз еру самода,

Ибодатгоҳдаги сокинлик ичра

Янграмас бош узра ҳамду санолар.

 

Аҳён тўқнашардик шом тушар пайти,

Шодман, сизсиз кечар тунларим узун.

Яшайман бахтимга шукрона айтиб

Мендек “бегона”га севгингиз учун.

 

Ойдинда яшадик сокин, висолсиз,

Бошимизда кулмас на қуёш, афлок,

Афсуски, мен сабаб ғамнок эмассиз,

Афсуски, сиз сабаб эмасман ғамнок!..

 

ЖАННАТДА

Яна хотиралар елкамни эзар,

Юргум жаннатда ҳам ерни соғиниб.

Яширмасман қайта учрашсак агар

Сўзлар доғини.

 

Болалар қўшиғи, арфа, нилуфар,

Бунда фаришталар учар тизилиб.

Ҳамма нарса сокин, мен эса – мустар

Нигоҳинг излаб.

 

Ҳурлар даврасида кибр-ла, танҳо,

Назарга илмасдан жаннат рангларин,

Куйлайман – бегона – одамларга хос

Ер оҳангларин!

 

Елкамни эзади тинмай хотирот.

Пайт келар яширмам ёшларимни ман,

Энди кўришмасмиз ҳеч ерда, ҳайҳот!

Висол-чун жаннатда уйғонмасмиз шан!

 

* * *

Чил-чил синди кўзгу. Парчалар

Ичра боқар синиқ нигоҳлар.

Маконига қайтмоқда чарчаб

Оққушларим, дилдаги оҳлар.

 

Юксак булут бағридир нотинч,

Нақ кўксимга патлар санчилар.

Тушларимда юбордим сочиб,

Ҳовуч-ҳовуч кумуш парчалар.

 

Жарангдордир кумуш саслари,

Қўшиқларим кумушга монанд.

Оққушгинам! Менинг асрандим,

Парвозингда бормикан омад?!

 

Қариндошлар, на мунис онам

Билмас, кўнглим кимгадир шайдо,

Черков ичра турганча хомуш

Валийлардан тиларман танҳо

Мурғак оққуш ҳаққига дуо.

 

* * *

Борарсан. Мен каби ва зимдан

Кўзларинг ер узра қадаб жим.

Нигоҳим ер чизиб ўзим ҳам

Яшадим. Тўхтагил, ўткинчи!

 

Сўқирдек ўқигин аста сен

Исмимнинг Марина бўлганин

(Қўлингда қизғалдоқ дастаси)

Ва ёшим нечага тўлганин.

 

Бу ерда қабр деб сесканма,

Пайдо ҳам бўлмасман чақиндай.

Мен ўзим, билсанг гар, севганман

Бемаврид кулмоқни, эҳ, қандай!

 

Танамда гупирган қоним, ҳам

Сочларим эдилар жингала...

Бор эдим дунёда, оҳ, мен ҳам!

Тўхтагин, ўтмагил жимгина!

 

Ёввойи шохлардан узиб ол,

Мевасин татиб кўр эринмай.

Тенги йўқ бўлади шу мозор

Бағрида етилган қулупнай.

 

Ва фақат турмагил сен ғамгин

Бошингни хам қилиб ушбу он.

Мен ҳақда шунчаки ўйлагин,

Ва мени унутгил сен осон.

 

Сен нурдан қанчалар нурафшон!

Зарларга ўраган бу шуъла...

Қабрнинг қаъридан товушим

Қалбингга солмагай ғулғула.

 

* * *

Қисматимнинг қўшиқларини

Куйлайверинг такрор ва такрор.

Қўлимдаги узукларимдан

Бўса олинг сира қилмай ор.

 

Қиш палласи кўриб аҳволим –

Наъра тортди момогулдирак.

Ҳатто йиртқич кўксида раҳм,

Соқов сўзлаб юборди бешак.

 

Тунда қуёш порлар мен учун!

Ҳатто кундуз чақнар юлдузлар!

Мени мутлақ кўмади тўлқин –

Қисматимда ғамларим гўзал.

 

Гўё марҳум тирилди яна!

Жазо куни келди муқаррар!

Қўнғироқлар бонг урар. Мени

Малойиклар кундага элтар!

 

* * *

Шошилмагил ҳукм этарга:

Дунёдаги жазо муваққат.

Қанча оққа бўясанг қарға

Кабутарга айланмас ҳеч вақт.

 

Хоҳласанг шу – билмам, не учун

Севибман ҳаммани мен нодон,

Мумкин эрур ўшал қаро кун

Уйғонурман – сендан покдомон!

 

* * *

Кеча боқар эдинг кўзларимга мард,

Бугун яширасан нигоҳинг қайга?

Кеча ўтирардинг сен қушлар қадар,

Энди тўрғайларнинг бариси – қарға!

 

Мен телба, аҳмоқман, сен эса – эсли,

Сен тетик, жўшқинсан, мен эса – карахт.

О, жами аёлнинг қадим ноласи:

“Жонгинам, мен сенга нима қилдим, айт?”

 

Кўз ёшларим дарё, қон ёшим – дарё,

Бу дарёда ўзим чўмилдим бевақт.

Севги ўгай она мисолими ё,

На адолати бор, на-да бир шафқат?

 

Севганларни кема элтади йироқ,

Олиб кетар ойдин, узун йўл фақат.

Битта нола учар ер узра бироқ –

“Жонгинам, мен сенга нима қилдим, айт?”

 

Кеча оёғимда ётардинг – тубан.

Хитой деворига тенглардинг, ҳайҳот!

Кафтларингни очиб юбординг бирдан –

Занглаган чақадай тўкилди ҳаёт!

 

Бола қотилидай судда турарман,

Турарман шафқатсиз, журъатсиз, бедард.

Сенга дўзахда ҳам айтарман, инон,

Жонгинам, мен сенга нима қилдим, айт?

 

Менга стул беринг, дейман, ўриндиқ,

“Нега, нима учун ғариблик, тоқат?”

Жавоб шуки: “Бўса олдим, бас, ортиқ

Келди ўзгасини ўпмоққа фурсат.”

 

Мени ташлаб кетдинг муз саҳросига,

Оловлар ичинда яшаб ўргандим.

Сен, мана, нималар қилдинг-ку, рост гап,

Азизим, сенга-чи, нима қилгандим?

 

Бошимдан ўткардим барини – тахир,

Боқарман бегона нигоҳим билан.

Сўз айтма! Муҳаббат чекинса ахир

Майдонга кираркан ул Ажал-Боғбон.

 

Дарахтни силкитмоқ на ҳожат, олма

Тўкилар пишганда, вақт – бешафқат.

Мени барчаси-чун кечиргин, аммо

Жонгинам, мен сенга нима қилдим, айт!

 

Рус тилидан Гулбаҳор САИД ҒАНИ таржималари